- Πού να πας
- Τι να κάνεις
- Σχεδίασε το ταξίδι σου
- Εμπνεύσου
- Περισσότερα
Σε αυτή την αλλόκοτη και κρίσιμη περίοδο, την οποία βιώνει ο πλανήτης συλλογικά, είχα το χρόνο να θυμηθώ διάφορες στιγμές από τα ταξίδια στην πατρίδα μου. Για μένα, Ελλάδα σημαίνει χώρα με εναλλαγές και άνθρωποι που προσφέρουν πληθώρα ερεθισμάτων για τις αισθήσεις.
Εξερευνάμε τα πυκνά, καταπράσινα βάθη της θρακικής υπαίθρου, μαζί με την Άντζελα Γιαννακίδου, καρδιά και ψυχή του Εθνολογικού Μουσείου της Αλεξανδρούπολης. Μαζί ανακαλύψαμε τη γη του Ορφέα, χρισμένη με τις ευλογίες της φύσης της οροσειράς της Ροδόπης, αλλά και τους διεθνώς αναγνωρισμένους ως οικολογικούς βιότοπους ποταμούς Νέστο και Άρδα. Προσπαθώντας να σκεφτώ έναν λιγότερο γνωστό προορισμό της Ελλάδας, θυμάμαι να περπατώ την άνοιξη στα λιθόστρωτα δρομάκια της Ξάνθης, ταξιδεύοντας πίσω στο χρόνο σε μια εποχή νεοκλασικής κομψότητας, χαρακτηριστικό παράδειγμα της οποίας είναι η αρχιτεκτονική του Δημαρχείου και της Δημοτικής Πινακοθήκης της.
Από τους αρχιτεκτονικούς θησαυρούς το μυαλό μου ταξιδεύει στο φυσικό μεγαλείο της εκτυφλωτικά όμορφης Ηπείρου, που αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα άγνωστου και ανεξερεύνητου προορισμού στην Ελλάδα. Δε θα ξεχάσω ποτέ την πεζοπορία στα ήρεμα και όμορφα μονοπάτια της οροσειράς της Πίνδου, τα οποία με οδήγησαν στο φυσικό καταφύγιο του Φαραγγιού του Βίκου και στην κατασκήνωση δίπλα στη Δρακολίμνη. Στο Ζαγόρι -στα σλαβικά σημαίνει "πίσω από τα βουνά"- λατρεύω να περνάω χρόνο με τους βαθιά φιλοσοφημένους, ντόπιους φίλους μου όπως ο Γιώργος, ο ξενοδόχος, ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου Παπαευαγγέλου. Από το πέτρινο μπαλκόνι του έχω απολαύσει πολλά, μοναδικά ηλιοβασιλέματα. Από το χάραμα μέχρι τα μαγικά ηλιοβασιλέματα, όπως αυτά στο σπίτι του πέμπτης γενιάς οινοποιού, Μιχάλη, και της καλλιτέχνιδας συζύγου του, Νικομάχης Μπουτάρη, στο Νυμφαίο, κουβεντιάζοντας για κρασιά, φιλοσοφώντας και αναλύοντας τη ζωή…να, τέτοιες αναμνήσεις φέρνουν πάντα ένα νοσταλγικό χαμόγελο στο πρόσωπό μου.
Το μυαλό μου ταξιδεύει στο φυσικό μεγαλείο της εκτυφλωτικά όμορφης Ηπείρου, που αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα άγνωστου και ανεξερεύνητου προορισμού στην Ελλάδα
Με ιστορία από την εποχή της Ιλιάδας του Ομήρου, η Μάνη στην Πελοπόννησο είναι ένα ξεχωριστό μέρος με πολλά μυστικά. Ένα μέρος με πύργους, ελαιώνες, φαράγγια και βυζαντινές εκκλησίες, όπου θα νιώσεις λες και ο χρόνος έχει σταματήσει. Λατρεύω να εξερευνώ την περιοχή με το φίλο μου, αναρριχητή και φωτογράφο, Γιάννη Αβραμέα. Μαζί ανεβήκαμε πολλές φορές ως την κορυφή του όρους Ταΰγετος, το οποίο στέκει επιβλητικό επάνω από τη Λακωνία και τη Μεσσηνία, για να καταλήξουμε τελικά να βουτάμε στα γαλαζοπράσινα νερά της Καρδαμύλης-εκεί που ο Patrick Lee Fermor αφηγήθηκε στο χαρτί τη ζωή του.
Σαλπάροντας στο ελληνικό αρχιπέλαγος, συνειδητοποιείς ότι κάθε νησί είναι από μόνο του ένα μικρό σύμπαν. Εκθαμβωτικές εικόνες μου έρχονται στο μυαλό, όπως κατάλευκα σπιτάκια, βραχώδεις λόφοι, υποθαλάσσιες σπηλιές, πολύχρωμα λιμάνια, ψαροχώρια και αρχαιολογικοί θησαυροί. Δήλος, Δεσποτικό, Ακρωτήρι, Φυλακωπή, Χαλανδριανή, …οικισμοί που αντιπροσωπεύουν και φυλάνε την αρχαία και αυθεντική νησιώτικη παράδοση…αυτό τον πιο αργό ρυθμό ζωής που με δελεάζει να επιστρέφω εδώ κάθε χρόνο.
Σαλπάροντας στο ελληνικό αρχιπέλαγος, συνειδητοποιείς ότι κάθε νησί είναι από μόνο του ένα μικρό σύμπαν
Στην Οθρή Πέτρα ανακαλύφθηκε μια νεκρόπολη που έγινε το πιο σημαντικό κομμάτι της Ελεύθερνας, αρχαίας πόλης-κράτους της Κρήτης. Τις ανασκαφές εκεί ανέλαβε ο Καθηγητής και Αρχαιολόγος Νίκος Σταμπολίδης, Διευθυντής του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης της Αθήνας. Όταν άνοιξε το μουσείο του αρχαιολογικού χώρου, πέρασα μια ολόκληρη μέρα την οποία χρωμάτισαν οι ιστορικές αφηγήσεις του, θαυμάζοντας παράλληλα την επιμονή και τη δύναμη των πάντα ανεξάρτητων Κρητών.