ΣΙΦΝΟΣ

ΤΟ ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΚΟ ΝΗΣΙ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

ΣΙΦΝΟΣ

ΤΟ ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΚΟ ΝΗΣΙ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

Πανηγύρι, Σίφνος: Kαμπαναριό
Σίφνος: Ρεβυθάδα

Πέρα από την κυκλαδίτικη γοητεία της, το φυσικό της κάλος και τα ιστορικά της μνημεία η Σίφνος έχει ένα ακόμα χάρισμα, ίσως το πιο σπουδαίο∙ αυτό της σύνθεσης. Γιατί έχει καταφέρει να φέρει κοντά όλες τις αντιθέσεις που δημιουργεί το πέρασμα του χρόνου και να συνθέσει δημιουργικά τη νέα της εικόνα. Αυτής ενός κοσμοπολίτικου νησιού που ζει στο σήμερα, κρατώντας όμως ζωντανά τα έθιμά και τις παραδόσεις του. Και κάπως έτσι τα λιτά κυκλαδόσπιτα και οι ενετικές λότζιες συνυπάρχουν αρμονικά με τα περίτεχνα νεοκλασικά και τα boutique ξενοδοχεία, οι νέοι και οι ηλικιωμένοι, ντόπιοι και παραθεριστές συνυπάρχουν με μπρίο στο γλέντι στα παραδοσιακά πανηγύρια, σε κάποια από τις εκατοντάδες εκκλησίες του νησιού.

Γιατί στα 77 τετραγωνικά χιλιόμετρα έκτασης της Σίφνου μετράει κανείς 235 εκκλησιές και άλλους τόσους λόγους για γιορτή. Αφού την παραμονή της γιορτής του Αγίου είναι έθιμο να διοργανώνεται πανηγύρι προς τιμήν του. Τιμητές της παράδοσης αυτής και θεματοφύλακές της, η Σίφνος έχει χρήσει τους “πανηγυράδες”. Άνθρωποι που με εθελοντική εργασία φροντίζουν για το άσπρισμα και τον καλλωπισμό της εκκλησίας, τις προμήθειες, τη μουσική και τα μαγειρέματα. Σαν ανταπόδοση, ο πανηγυράς έχει την τιμή να φυλά στο σπίτι του όλο το χρόνο το εικόνισμα του Αγίου, το οποίο επιστρέφει στο ναό ανήμερα του πανηγυριού.

Τη μέρα εκείνη που θα λάβει χώρα η τελετουργία. Η επιστροφή του εικονίσματος, οι ψαλμοί του εσπερινού και η κατάνυξη των πιστών, η «τράπεζα της αγάπης» στη συνέχεια με τα τοπικά εδέσματα, η μουσική και οι οργανοπαίχτες – ένα βιολί κι ένα λάουτο ή αλλιώς σιφνέικο τακίμι -, τα αυτοσχέδια τετράστιχα, οι χοροί και το κέφι.

Η ικανότητα της σιφνέικης σύνθεσης πάλι κάνει εδώ το θαύμα της καθώς συνδέει μεταξύ τους τις διαφορετικές τέχνες στις οποίες η Σίφνος έχει παράδοση από την αρχαιότητα. Την τέχνη της γαστρονομίας με αυτή της αγγειοπλαστικής. Και οι δυο αυτές τέχνες βρίσκουν τη θέση τους στην θρησκευτική παράδοση του πανηγυριού.

Sifnos: Priest

Στην «τράπεζα της αγάπης», το τραπέζι δηλαδή που στρώνεται μετά τον εσπερινό, σερβίρεται η παραδοσιακή ρεβυθάδα της Σίφνου που έχει σιγομαγειρευτεί για ώρες μέσα σε πήλινο τσουκάλι, τη σκεπασταριά, αλλά και αρνάκι κοκκινιστό  με μακαρόνια ή πατάτες, σαλάτες και άφθονο ντόπιο κρασί. Όλα μαγειρεμένα στο υπερυψωμένο τζάκι της εκκλησιάς, τη πανωστριά. Η τράπεζα θα στρωθεί και θα ξαναστρωθεί μέχρι να φάνε όλοι οι παρευρισκόμενοι. Και κατά τη διάρκεια  θα ευχηθούν όλοι με μια φωνή «Να ζήσει ο πανυγηράς». Ο χορός, στη συνέχεια, μπορεί να τραβήξει μέχρι το πρωί.

Όλη αυτή τη μοναδική εμπειρία του μοιράσματος και του γλεντιού αξίζει να τη ζήσει κανείς σε κάποιο από τα σιφνέικα πανηγύρια. Μερικά από τα πιο γνωστά είναι:

  • Της Χρυσοπηγής. Κινητή εορτή. Γιορτάζεται τον Μάη ή τον Ιούνιο, ανάλογα με το πότε πέφτει της Αναλήψεως. Το γλέντι κρατά τρεις μέρες, για να τιμηθεί δεόντως η πολιούχος του νησιού.
  • Του Προφήτη Ηλία. Στις 19 Ιουλίου γιορτάζουν πολλές εκκλησίες στο νησί. Το πιο γνωστό πανηγύρι είναι αυτό στον Αϊ Νηλιά τον Αψηλό.
  • Του Aϊ Γιάννη στις 28 Αυγούστου στη Χώνη, στο Μαύρο Χωριό, στου Σιδερού και το πρωινό πανηγυράκι στο Φάρο.Του Αγίου Συμεών. Στις 31 Αυγούστου, στο βουνό πάνω από τις Καμάρες και στην εκκλησία του Παντοκράτορα (στο δρόμο για τον Πλατύ Γιαλό).
  • Του Ταξιάρχη, στις 5 Σεπτεμβρίου στο Βαθύ.
  • Στις 6 Σεπτεμβρίου γιορτάζεται ο Άγιος Σώζων, στον Aϊ Σώστη, στα Μεταλλεία.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ