ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ

Βασικές πληροφορίες που πρέπει να ξέρετε για την Ελλάδα
Καράβι αγκυροβωλυμένο σε παραλία με κρυστάλινα νερά

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ


Εν συντομία

Εδώ θα βρείτε κάποιες γενικές και χρήσιμες πληροφορίες που θα σας φέρουν σε μια πρώτη επαφή με την Ελλάδα, λίγο πριν ταξιδέψετε. Ανακαλύψτε, λοιπόν, την Ελλάδα με μια ματιά!


Πρωτεύουσα: Αθήνα

Επίσημη γλώσσα: Ελληνικά

Νόμισμα: Ευρώ (EUR)

Ώρα Ελλάδος: GTM +2

Κωδικός κλήσης: +30 

Κλίμα: Εύκρατο Μεσογειακό 

Πληθυσμός: 10.815.197 (εκτίμηση 2011)

Κεντρικό Αεροδρόμιο: Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» 

Βασικές πόλεις: Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λάρισα, Ηράκλειο, Βόλος

Γεωγραφική Περιοχή

Βρισκόμενη στο νοτιοανατολικό τμήμα της Ευρώπης, στο μεταίχμιο μεταξύ Ευρωπαϊκής, Ασιατικής και Αφρικανικής ηπείρου, η Ελλάδα συνορεύει βόρεια με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (Π.Γ.Δ.Μ.) και τη Βουλγαρία, βορειοδυτικά με την Αλβανία και ανατολικά με την Τουρκία. Ανατολικά βρέχεται από το Αιγαίο Πέλαγος, δυτικά από το Ιόνιο και νότια από τη Μεσόγειο Θάλασσα.
Η Ελλάδα αποτελείται από  
  • το ηπειρωτικό τμήμα (από την περιοχή της Στερεάς Ελλάδας στο νότο ως την περιοχή της Θράκης στο βορειοανατολικό άκρο)
  • την Πελοπόννησο, που ενώνεται με το ηπειρωτικό τμήμα μέσω του Ισθμού της Κορίνθου
  • το αρχιπέλαγος με περίπου 6.000 νησιά και νησίδες, διάσπαρτα σε ολόκληρη τη θαλάσσια περιοχή της, εκ των οποίων 227 είναι κατοικημένα. Τα περισσότερα βρίσκονται στον χώρο του Αιγαίου πελάγους και χωρίζονται σε επτά συμπλέγματα: Νησιά Βορειοανατολικού Αιγαίου, Σποράδες, Εύβοια, Νησιά Αργοσαρωνικού, Κυκλάδες, Δωδεκάνησα και Κρήτη. Στο Ιόνιο πέλαγος βρίσκεται ένα σύμπλεγμα, τα Επτάνησα. 

Η Ελλάδα σε αριθμούς:
  • 131.957 τ. χλμ. η συνολική έκταση της χώρας.
  • 14.800 χλμ. το συνολικό μήκος της ακτογραμμής της. Από αυτά, 7.500 χλμ. βρίσκονται στα νησιά του ελληνικού αρχιπελάγους. 
  • το 80% του εδάφους της είναι ορεινό ή ημιορεινό, γεγονός που την καθιστά μια από τις ορεινότερες χώρες στην Ευρώπη.

Καιρός

Με κλίμα τυπικά μεσογειακό, που χαρακτηρίζεται από ήπιους, υγρούς χειμώνες και σχετικά θερμά, ξηρά καλοκαίρια, η Ελλάδα είναι χώρα με μακρές περιόδους ηλιοφάνειας κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια του έτους. 
Από κλιματολογικής πλευράς, το έτος χωρίζεται σε δύο εποχές: 
  • τη χειμερινή (μέσα Οκτωβρίου-Μάρτιος), όπου οι μέσες θερμοκρασίες κυμαίνονται ανάλογα με τη γεωγραφική περιοχή μεταξύ 0-10°C (χαμηλότερες των 0°C μόνο στις βόρειες περιοχές) και τα καιρικά φαινόμενα περιορίζονται σε ήπιες χιονοπτώσεις και σύντομης διάρκειας βροχοπτώσεις, που συχνά διακόπτονται από ηλιόλουστες ημέρες, και
  • τη θερμή (Απρίλιος-μέσα Οκτωβρίου), με κύρια χαρακτηριστικά την ηλιοφάνεια, τις υψηλές θερμοκρασίες και τους δροσερούς εποχικούς ανέμους, που συναντούμε κυρίως στο Αιγαίο τον Αύγουστο (τα γνωστά «μελτέμια»).

(πηγή: Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία: www.hnms.gr)

Ιστορία

Ανακαλύψτε την Ελλάδα μέσα από τα σημάδια της Ιστορίας της

Ο σημερινός επισκέπτης έχει την ευκαιρία να ανακαλύψει την Ελλάδα, ξετυλίγοντας το κουβάρι της ιστορίας της από την Παλαιολιθική εποχή έως το σήμερα. Ταξιδέψτε μαζί της στον χρόνο μέσα από τους εκατοντάδες αρχαιολογικούς χώρους, τα αρχαιολογικά μουσεία και τις συλλογές που βρίσκονται διάσπαρτα σε όλη τη χώρα, καθώς και από τη σφραγίδα, που άφησαν επάνω της η βυζαντινή περίοδος και τα χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας: βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες και μοναστήρια, οθωμανικά κτήρια, γοητευτικά βυζαντινά και φραγκικά κάστρα, παραδοσιακοί οικισμοί αρκετοί από τους οποίους διατηρούν την οθωμανική και εν μέρει βυζαντινή διάρθρωσή τους, καθώς και αναρίθμητα άλλα μνημεία θα σας συστήσουν την Ελλάδα του σήμερα, μέσα από την αφήγηση μιας από τις ωραιότερες ιστορίες, που έχετε ακούσει ποτέ. 


Ας ξεκινήσουμε από την αρχή…

Έχοντας παίξει καταλυτικό ρόλο στον τρόπο που εξελίχθηκε η ανθρωπότητα μέσα στους αιώνες, η Ελλάδα χαρτογραφείται ιστορικά ήδη από την παλαιολιθική εποχή (120.000 – 10.000 π.Χ. περίπου), οπότε και εμφανίζονται τα πρώτα ίχνη εγκατάστασης ανθρώπων στον ελληνικό χώρο. Ίχνη που έως τη Νεολιθική εποχή (7.000 – 3.000 π.Χ. περίπου), έχουν ήδη πάρει τη μορφή οικισμών που ανθούν στον ελληνικό χώρο κατά τη συγκεκριμένη περίοδο. Αυτό αποδεικνύουν ευρήματα οικημάτων και νεκροταφείων, που έχουν ανακαλυφθεί σε ποικίλες γεωγραφικές περιοχές της χώρας [π.χ. Θεσσαλία (Σέσκλο, Διμήνι), Μακεδονία, Πελοπόννησο κ.ά.], και τοποθετούνται χρονολογικά στη Νεολιθική εποχή.  


Η εποχή του Χαλκού 

Η περίοδος αυτή (3.000-1.100 π.Χ. περίπου) σηματοδοτείται από την εμφάνιση των πρώτων αστικών κέντρων στον αιγαιακό χώρο (Πολιόχνη Λήμνου), καθώς και από ακμάζοντες οικισμούς που εντοπίζονται στην Κρήτη, την ηπειρωτική Ελλάδα, τις Κυκλάδες και το Βορειοανατολικό Αιγαίο. Σε αυτές τις περιοχές αναπτύσσονται χαρακτηριστικά πολιτισμικά μορφώματα, μεταξύ των οποίων και ο Κυκλαδικός πολιτισμός, ένας από τους αρχαιότερους της Ευρώπης. 


Μινωικός Πολιτισμός

Σε συνέχεια της πολιτισμικής αυτής άνθισης, κατά την ίδια περίοδο, εμφανίζονται στη μινωική Κρήτη στις αρχές περίπου της 2ης χιλιετίας π.Χ. οργανωμένες ανακτορικές κοινωνίες, στο πλαίσιο των οποίων αναπτύσσονται και τα πρώτα συστήματα γραφής. Με κέντρο το ανάκτορο της Κνωσού και μέσα από την αλληλεπίδρασή τους με πληθώρα λαών της Ανατολικής Μεσογείου, οι Μινωίτες υιοθετούν στοιχεία, επηρεάζοντας καταλυτικά με τη σειρά τους πολιτισμούς, που αναπτύσσονται στην ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου. Προεξάρχων είναι ο Μυκηναϊκός πολιτισμός, που γνωρίζει ιδιαίτερη άνθιση μετά τις καταλυτικές για τον μινωικό πολιτισμό καταστροφές, που προκάλεσε στην Κρήτη η έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης (1.500 π.Χ. περίπου). 


Μυκηναϊκός Πολιτισμός

Τους τελευταίους αιώνες της 2ης χιλιετίας π.Χ., στην ηπειρωτική Ελλάδα, οι Μυκηναίοι Έλληνες αναδεικνύονται σε κυρίαρχη δύναμη στον χώρο του Αιγαίου. Αυτή η κυριαρχία διαρκεί 500 περίπου χρόνια και τερματίζεται γύρω στο 1.200 π.Χ., όταν εκτεταμένες καταστροφές μυκηναϊκών κέντρων οδηγούν τον μυκηναϊκό πολιτισμό σε παρακμή, προκαλώντας παράλληλα αθρόες μετακινήσεις πληθυσμών προς τα μικρασιατικά παράλια και την Κύπρο (Α΄ ελληνικός αποικισμός).


Γεωμετρική περίοδος (9ος – 8ος αι. π.Χ.)

Έπειτα από δύο περίπου αιώνες οικονομικής και πολιτιστικής δυσπραγίας (γνωστοί και ως Σκοτεινοί Χρόνοι), ξεκινά  η ελληνική αναγέννηση που σηματοδοτείται από τη μορφοποίηση των ελληνικών πόλεων-κρατών, τη δημιουργία του ελληνικού αλφαβήτου και τη σύνθεση των ομηρικών επών (τέλος 8ου αι. π.Χ.). 


Αρχαία Ελλάδα
Αρχαϊκοί χρόνοι (7ος – 6ος αι. π.Χ.)

Τα χρόνια, που ακολουθούν, αποτελούν πλατφόρμα μιας σειράς μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών: Οι ελληνικές πόλεις-κράτη δημιουργούν αποικίες μέχρι την Ισπανία στα δυτικά, τη Μαύρη Θάλασσα στα βόρεια και τη Β. Αφρική στα νότια (Β΄ ελληνικός αποικισμός), προοιωνίζοντας την επερχόμενη ακμή των κλασικών χρόνων. 

Κλασικοί χρόνοι (5ος – 4ος αι. π.Χ.)

Σφραγισμένη από την πνευματική και πολιτική κυριαρχία της Αθήνας, η κλασική περίοδος αποτελεί μία από τις σπουδαιότερες περιόδους τόσο για την ίδια την Αθήνα, όσο και για ολόκληρη την ανθρωπότητα: τα αξιοθαύμαστα έργα που δημιουργούνται σε όλους τους επιμέρους τομείς της Επιστήμης και της Τέχνης, θα θέσουν τα θεμέλια του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού, χαρίζοντας παράλληλα στην αντίστοιχη περίοδο τον διακριτικό τίτλο  "Χρυσός Αιώνας του Περικλή", με τον οποίο είναι γνωστό στην Ιστορία το δεύτερο μισό του 5ου αι. π.Χ. 

Με το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου, το 404 π.Χ., η Αθήνα χάνει την ηγεμονική της θέση. Η στρατιωτική δράση του βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππου Β’ κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. αναδεικνύει τους Μακεδόνες στην κυρίαρχη ηγεμονική δύναμη του ελληνικού χώρου με τον ίδιο επικεφαλής, θέτοντας παράλληλα τις βάσεις για τη μεγαλειώδη επέκταση της Μακεδονικής ηγεμονίας προς την Ανατολή: η στρατιωτική μεγαλοφυΐα του γιου του Φιλίππου Β’, Αλέξανδρου, που εκστρατεύει στην Ανατολή κατακτώντας εδάφη που εκτείνονται έως και τον Ινδό ποταμό, δημιουργεί μια μεγαλειώδη αυτοκρατορία, που αλλάζει άρδην όχι μόνο τα δεδομένα του τότε γνωστού κόσμου, αλλά και τον ρου της ιστορίας της ανθρωπότητας. 

Με τον θάνατο του Αλεξάνδρου, τα εδάφη της αχανούς αυτοκρατορίας, που δημιούργησε, μοιράζονται μεταξύ των στρατηγών του και δημιουργούνται τα βασίλεια, που θα κυριαρχήσουν κατά τους ελληνιστικούς χρόνους (3ος – 1ος αι. π.Χ.). 


Ρωμαϊκή Εποχή 

Παράλληλα, και παρά τη διατήρηση μιας σχετικής αυτονομίας, οι ελληνικές πόλεις έχουν πλέον χάσει την παλιά τους δύναμη και αίγλη. Η εμφάνιση των Ρωμαίων στο προσκήνιο και η οριστική κατάκτηση του ελληνικού χώρου το 146 π.Χ., μετατρέπει την Ελλάδα σε τμήμα της αχανούς Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που όμως θα ευεργετηθεί κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους (1ος αι. π.Χ. -3ος αι. μ.Χ.) από την πλειονότητα των Ρωμαίων αυτοκρατόρων εξαιτίας του θαυμασμού τους προς τον ελληνικό πολιτισμό. Προς το τέλος της περιόδου αυτής των Ρωμαϊκών χρόνων, κατά τον 1ο αι. μ.Χ., αρχίζει να διαδίδεται στον ελληνικό χώρο με την περιοδεία του Αποστόλου Παύλου ο χριστιανισμός, η νέα θρησκεία που θα εκτοπίσει σταδιακά τη λατρεία του Δωδεκάθεου.


Βυζαντινή Εποχή και Οθωμανική κυριαρχία 

Το 324 μ.Χ. ο Μεγάλος Κωνσταντίνος αποφασίζει να μεταφέρει την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας από τη Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη, μετατοπίζοντας ουσιαστικά το κέντρο βάρους στο ανατολικό τμήμα της αυτοκρατορίας, γεγονός που σηματοδοτεί την αρχή των βυζαντινών χρόνων κατά τους οποίους η Ελλάδα αποτελεί περιοχή της βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Μετά το 1204, έτος κατάληψης της Κωνσταντινούπολης από δυτικούς σταυροφόρους, τμήματα του ελληνικού χώρου μοιράζονται σε δυτικούς ηγεμόνες, ενώ οι Βενετοί καταλαμβάνουν καίριες θέσεις στον αιγαιακό χώρο (νησιά ή παράλιες πόλεις), προκειμένου να ελέγχουν τους εμπορικούς δρόμους. Η ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Βυζαντινούς το 1262, σηματοδοτεί την τελευταία φάση ζωής της αυτοκρατορίας.

Παράλληλα με τα όσα συμβαίνουν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, και ήδη από τον 14ο αι. μ.Χ., οι Οθωμανοί αρχίζουν να καταλαμβάνουν σταδιακά τα εδάφη της, για να ολοκληρώσουν την κατάλυσή της το 1453, με την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης. Σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, η Κρήτη ήταν το τελευταίο τμήμα  που κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, το 1669, ακολουθώντας την τύχη του υπόλοιπου ελληνικού χώρου που βρισκόταν ήδη υπό Οθωμανική κυριαρχία, κάτω από την οποία θα συνεχίσει να βρίσκεται έως το 1821, οπότε και πραγματοποιείται η έναρξη της ελληνικής Επανάστασης.


Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία

Καρπός της ελληνικής Επανάστασης του 1821 ήταν η δημιουργία του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους το 1830, με περιορισμένη όμως επικράτεια. Νέα εδάφη με συμπαγείς ελληνικούς πληθυσμούς θα ενταχθούν σταδιακά στο ελληνικό κράτος κατά τον 19ο και τις αρχές του 20ου αιώνα. Η Ελλάδα αγγίζει τη μέγιστη έκτασή της μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου, το 1920, με την ουσιαστική συμβολή του τότε πρωθυπουργού της, Ελ. Βενιζέλου. Τη σημερινή του εδαφική μορφή έλαβε το ελληνικό κράτος μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων.

Το 1974, έπειτα από μια επταετή Δικτατορία, η Ελλάδα ανακηρύσσεται με δημοψήφισμα από βασιλευόμενη σε προεδρευόμενη Δημοκρατία, ενώ από το 1981 αποτελεί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Γλώσσα

Τα ελληνικά είναι η επίσημη γλώσσα της Ελλάδας και μία από τις 24 επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Δεδομένου ότι η Ελλάδα αποτελεί ανέκαθεν έναν από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς στον κόσμο, διεθνείς γλώσσες όπως τα αγγλικά, τα γερμανικά, τα γαλλικά και τα ισπανικά είναι εξαιρετικά προσφιλείς σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, ιδιαίτερα στα νησιά και σε περιοχές με αυξημένη τουριστική κίνηση. 

Η δημοφιλέστερη ξένη γλώσσα στην Ελλάδα και αυτή που χρησιμοποιείται ευρέως από τουριστικούς φορείς και επιχειρήσεις για την επικοινωνία με επισκέπτες από άλλες χώρες είναι τα αγγλικά.